Een halfjaar samenwonen

Op 1 november 2014 was het zo ver: samenwonen! Ik woonde toen al ongeveer een weekje niet meer op mijn kamer, maar vanaf deze datum was het dan officieel. Het tijdperk van wonen op een studentenkamer was voorbij, het samenwonen in een appartement ging beginnen! In dit artikel vertel ik je wat over de verschillen, dat wat ik mis en dat wat ik absoluut niet mis.

samenwonen

Ten eerste: ‘beginnen’ met samenwonen is WENNEN! Als je nog thuis bent, pas je je min of meer aan aan je ouders. Als je op kamers woont, pas je je aan jezelf aan, haha. Je doet lekker waar je zin in hebt, eet wat je wilt, maakt troep. Maar als je samenwoont, moet je dit allemaal opnieuw uitvinden, zo voelt het. Je woont opeens samen met een ‘vreemde’: natuurlijk ken ik R. al eeuwen, maar we zaten niet continu op elkaars lip. Maar nu heb je samen een huishouden, ieder een eigen leven en wil je ondertussen je relatie ook nog een beetje leuk houden. Best lastig, moet ik zeggen. Na een halfjaar zijn we dan ook nog niet helemaal gewend aan alles. We zijn nog regelmatig aan het zoeken hoe we het huis schoon houden, kunnen chillen, het leuk kunnen hebben en hoe we af en toe even op onszelf kunnen zijn.

Vooral afwassen is hier nog een dingetje. Ik neem het me elke dag weer voor, maar tot nu toe komt het er niet van om elke dag af te wassen. Of er wordt afgewassen en vervolgens staat je schone servies nog dagen op het aanrecht. Ook moeten we altijd erg lachen om de reclame van IKEA: je ziet alleen de troep van de ander. Tja, dat is hier ook wel van toepassing.

Ook studeer ik natuurlijk nog, terwijl R. fulltime werkt. Daardoor ben ik veel thuis, en heeft R. ’s avonds geen zin meer om nog iets te doen. Maar doordat ik het best druk gehad heb de laatste tijd, kom ik ook niet aan alle huishoudelijke dingen toe. Misschien moeten we maar een schema maken, haha.

Wat ik mis aan mijn studentenkamer

  • Vrijheid, blijheid. Als ik om 8 uur wilde eten, deed ik dat. Als ik opeens uit eten ging met een vriendin, deed ik dat. Geen zin om boodschappen te doen? Een cup-a-soupje met een tosti voldoet ook wel als avondeten.
  • Troep. Je hebt in je kamer natuurlijk alleen je eigen troep. Daar stoorde ik me ook wel eens aan, maar dan had ik alleen mezelf ermee. En dan had ik niet een vriend erbij die me er keer op keer op wees.
  • Het studentengevoel. Ik had op mijn kamer geregeld vergaderingen, ging thee drinken of eten met iemand en woonde middenin de stad. Nu ik samenwoon, moet alles toch overlegd worden en wonen we iets buiten het centrum.

Wat ik niet mis aan mijn studentenkamer

  • De keuken, badkamer en wc. Ten eerste deelde ik dit allemaal met minimaal 1 persoon, en de badkamer met 3 andere mensen. De keuken was daarnaast oud, basic en de vloer was gewoon niet meer schoon te krijgen. De badkamer zat in een achterhuis, dus daarvoor moest ik 2 trappen naar beneden, een gang door, en dan weer naar boven. Nu deel ik alles nog met 1 persoon (haha) maar wat dat betreft is het dan toch je eigen troep. We hebben een mooie keuken en badkamer, en bovendien stap ik uit bed zo de douche in. Heerlijk!
  • De gaskachel, die of aan stond (heel hard) of uit stond. Er was geen middenweg.
  • Het studentengevoel. Tja, inmiddels was ik ook eigenlijk wel klaar met het echte studentenleven. Een beetje structuur vind ik wel fijn. Daarnaast had ik hele lieve huisgenoten, maar deze volgden niet altijd jouw planning qua slapen, enzo.
  • Geen buiten. We hebben nu een balkon, en dat is toch wel heel fijn!
  • Alleen zijn. Ik was niet vaak alleen, maar als je ’s avonds thuiskomt stap je toch alleen je bedje in. Dat is in ieder geval verleden tijd!

Kortom: samenwonen is heerlijk, maar we moeten nog veel leren. Vooral je leven ‘opnieuw indelen’ is wel even wennen. Voorheen sprak ik vaste dagen af met R., nu zie ik hem elke dag, waarin we goed werk en privé moeten scheiden. En dat lukt nog niet altijd even goed. Maar ook hier verzinnen we wel weer iets op. Het is in ieder geval al gek als ik een keer een nachtje alleen slaap!

Woon jij al samen of woon jij nog thuis/op kamers? Ik ben heel benieuwd hoe jij hierin staat!

 

Credits foto: Unsplash/Wojtek Witkowski

2 gedachten over “Een halfjaar samenwonen”

  1. Ik woon samen met vriendlief in bij mijn ouders, en ik kan je zeggen: het is een combi van de twee. Want ik ben in de eerste plaats de dochter van mijn ouders, maar anderzijds ook het vrouwtje van vriendlief. We proberen zoveel mogelijk te scheiden, maar qua was en eten, dat gebeurt veelal samen. Langs de andere kant zijn vriendlief en ik vrij om onze vrije tijd zelf in te vullen, en mijn ouders ook wel. Wij hoeven geen wederzijdse goedkeuring, enkel goede communicatie.
    Nicky’s meest recente artikel: She completes me, like she reads meMy Profile

    1. Wow, lijkt me best pittig! Maar wat fijn dat dat ook goed gaat! Nu ik al 3,5 jaar uit huis ben kan ik me zelf niet meer voorstellen om alleen thuis te wonen, laat staan ook met je vriend erbij.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge